Ik was 12 jaar toen ik door een hoge boomhut zakte. Er volgenden jaren van bezoekjes aan ziekenhuizen, instanties, revalidaties en therapieën. Niets hielp, dus ik werd afhankelijk van een rolstoel en ik raakte depressief.
Ik ervaarde dus dat de omgeving vaak een negatieve invloed op mij had. Als student bouwkunde snapte ik dat deze dingen ook komen door regelgeving, brandveiligheid, hygiene voorschriften, nieuwe technieken, maar voor de kwetsbare doelgroepen moest dat toch anders kunnen!
Met intensieve revalidatie waar holistisch vanuit verschillende disciplines gehandeld werd, heb ik mezelf er bovenop getraind. Ik deed er alles aan om gezond en gelukkig te leven. En daar ben ik nog steeds iedere dag mee bezig, het werd mijn hobby.
Ondanks ik arbeidsongeschikt was verklaard ging ik na mijn Bachelor Bouwkunde aan de Hogeschool Rotterdam verder studeren om de Master Architectuur aan de Rotterdamse Academie van Bouwkunst te behalen en te gaan werken bij architectenbureaus.
Daar kwam ik al snel in aanraking met zorgprojecten. Ik gebruikte zowel mijn studie als praktijkervaring om te leren hoe ik architectuur in kon zetten om al die problemen die ik had ervaren in de zorgwereld op te lossen. Het werd mijn missie om door middel van architectuur positief bij te dragen aan de kwetsbare doelgroepen, zoals: ouderen, dementerenden, kinderen of mensen met een lichamelijke en/of mentale beperking.
Door mijn eigen ervaring kon ik me snel inleven in de behoeften van anderen. Ik leerde veel over healing design (waarbij het ontwerp actief bijdraagt aan het welzijn en herstel van mensen), omgevingspsychologie (hoe de omgeving ons beïnvloed) etc.. Ik deed aan ontwerpend onderzoek en concept ontwikkeling waardoor ik al deze kennis en kunde in kon zetten de projecten waar ik bij betrokken was. Het gaf me zoveel voldoening om echt het verschil te kunnen maken!
Wist jij dat de (gebouwde) omgeving 33% je gevoel, gedrag en daarmee dus je gezondheid en geluk beïnvloed? Zo heb ik er voor gezorgd dat (samen met andere partijen en binnen architectenbureaus):
Op deze passie, adrenaline en doorzettingsvermogen werkte ik nog een aantal jaar door en kreeg ik nog 2 auto ongelukken en 2 burn-outs. Het bleek dat niet alleen de zorg wereld, maar ook de overige (gebouwde) omgeving zoveel invloed had op mij als persoon. Ik werd snel overprikkeld door slechte comfort, fel licht, hard geluid, muffe of sterke geuren, prikkende texturen, drukte van mensen, weinig rust mogelijkheden etc.. Ik ontdekte welke condities ervoor zorgden dat ik me wel prettig voelde en kon herstellen, zoals thuis of in de natuur. In deze tijd vond dan ook de shift plaats van het ontwerpen voor kwetsbare doelgroepen vanuit een probleem oplossen, naar het ontwerpen voor elke doelgroep vanuit het beantwoorde van een (preventief) vraagstuk.
Met mijn afstudeeropgave heb ik een plek ontworpen op het dak van het Zuidplein waar mensen preventief aan hun mentale welbevinden kunnen werken, zonder dat ze nog ‘echte psychische problemen’ ervaren. Waarbij de basisbehoefte van de mens zijn vertaald in architectonische concepten en het hoofdzakelijk gaat om het onthaasten, ontzorgen, ontmoeten en ontdekken.
Inmiddels bent ik specialist in positive design (samengevat wat ik doe, combinatie van theorieën) en maatschappelijke opgaven. Ik pas dit toe in elk project, of het nu gaat om een woning, kantoor, school, ziekenhuis of bedrijfsgebouw. Ik wil een positief effect achterlaten met de architectuur die ik maak op mens en maatschappij, maar ook op de omgeving en de daarbij behorende natuur.
Na alles wat ik heb meegemaakt ben ik zelfstandig ondernemer geworden. Ik werk nu onder mijn eigen voorwaarden en condities in mijn thuiskantoor in onze vrijstaande woning uit 1915. Die hebben we volledig gerenoveerd tot een comfortabele, ademende, gezonde woning in een groene/natuurlijke omgeving. Door het creëren van deze situatie / omgeving kan ik goed functioneren en daarmee bijdrage aan de gezondheid en geluk van vele anderen! Hoe tof is dat!
